( 253 ) 



binia viscofa en Oxalis ftricta. Ook de verdam- 

 ping gaat voort 5 offchoon de blaadjes gefloten zijn ; 

 zoo nam ik eenen tak van Robinia pfeudo- Acacia , 

 vvelks blaadjes op den middag door de fterke zon geflo- 

 ten waren , en een' anderen tak , welks blaadjes , door 

 eene meer benedenwaartfche plaatfing en bedekking tegen 

 bet fterke zonnelicht, opengebleven waren. Deze beide 

 takken afgefneden hebbende, hing ik dezelve. in de zon, 

 waardoor beiden, zonder de rigting hunner blaadjes ver- 

 anderd te hebben 5 weldra verdroogden, MoeijeHjker was 

 het mij te onderzoeken, welk verband er tusfchen de 

 nachtelijke rigtingen en de vorming van het koolftofzuur 

 aanwezig is. Het volgende middel kwam mij hiertoe het 

 gefchiktfte voor; ik nam een' pot, waarin Lupirws-phn- 

 ten ftonden, beroofde deze voor een gedeelte van hun- 

 ne bladen 9 waardoor weldra vele nieuwen zich begon- 

 nen te ontvvikkelen; nu hielden dus ook de bewegingen 

 op , en de oude blaadjes bleven des nachts geheel open. 

 Toen overdekte ik deze planten met een glazen klokje , 

 waaronder een klein fchaakje met kalkwater, waarop ik 

 den volgenden morgen Carbonas calcis vond. 



Daar echter ook de aarde van den pot misfchien eenig 

 koolftofzuur kon vormen , zoo plaatfte ik naast den pot met 

 Lupinus , eenen pot zonder planten , even als de eerfte 

 met een glazen klokje bedekt , waaronder ook een fchaakje 

 met kalkwater. 's Morgens vond ik in dit fchaakje geen 

 carbonas calcis; waarom ik geloof gerust te mogen be- 

 fluken , dat de genoemde ftof bij den pot met Lupinus^ 

 alleen door het uit de bladen ontwikkelde zuur ontftaan 

 is. Het fchijnt dus volkomen zeker, dat de rigting der 

 bladen geenen invloed op de bladwerkzaamheden heeft , 



of- 



