C 255 ) 



de beide foorten van planten in vergiften , daarbij zor- 

 gende 9 dat de bladsoppervlakten zoo veel mogelijk gelijk 

 waren, dewijl het bekend is, dat de opzuiging dervoch- 

 ten in dadelijke rede ftaat tot de bladsoppervlakten. 



De planten, tot deze vergelijking aangewend, waren 

 Caragana arbor esceus , C. grandiftora , Colutea media 9 

 Co!, fruticofa , Robinia pseudo-acacia , R. viscofa , 

 Mi mo fa nilotica , M. fruticofa , M. f rondo fa en Ox a- 

 lis jlricta , welke alle bewegelijke bladen hebben. Van 

 de andere foort gebruikte ik Fraxinus excel fior , Myrtits 

 communis , Lonieera coerulea, ^Llnus glutirwfa^ Qjwi"- 

 cus robur en dspidium filix mas. Van iedere dezer plan- 

 ten plaatlte ik takken in de volgende vergiften : Acetas 

 phimbi , Hydrochlor. deutox. mercttr. , Hydro-cyan, 

 pot. et ferri , Acidum nitricum , Sitlphus morphii en 

 Oxydum potasfii. Naar de verfchillende kracht dezer 

 (lofTen was i 5 grein van dezelve in eene medic, ons 

 zuiver water opgelost. 



De gevolgen dezer proeven waren deze : i binnen i 

 tot 5 dagen waren de takken alle gedood , 2 de takken 

 van de planten met bewegelijke bladen verdroogden , en 

 derzelver bladen toonden noch dooMdeur-verandering , 

 noch door cl^emifche reagentia , eenige fporen van het gif ; 

 4 al de bladen der andere foort van planten toonden 

 vergjf in him weeffel te hebben opgenotnen ; 4 de tak- 

 ken van de met bewegelijke bladen voorziene planren 

 flierven doorgaans door i , j of , f van het vergif , dat 

 de takken van de andere planten noodig hadden ora te 

 fterven. 



Hieruit volgt duidelijk , dat de planten met bewegelij- 

 ke bladen fterven , v66r dat het gif in de bladen door- 



R dringt , 



