waarom fommige bladen des nachts nerhangen , maar 

 geenszins verklaren zij de zijdelingfche of openftaande rig- 

 tingen , ten zij men aanneme , dat bij de planten , wel- 

 ker bladen des nachts in de hoogte rijzen , de bovenfte 

 oppervlakte even zoo gevormd is als de ondcrfte van die 

 bladen , vvelke des nachts neerhangen. Men begrijpt ech- 

 ter, dat deze ftelling onwaarfchijnlijk en alleen gevormd 

 kan worden } om eene andere (telling te behbuden. Door 

 dusdanige opeenftapeling van onderftellingen kan men 

 echter de zijdelingfche bewegingen der bladen , volgens 

 de wijze van BONNET, nog niet genoegzaam verklaren, 

 waarom deze verklaringsvvijze dan cok zeer onvolledig is. 

 Daar de beroemdheid van derzelver maker, en voorname- 

 lijk de groote opgang, welke de verklaring zelve maakte, 

 ons noodzaakt eenigzins langer bij dezelve (HI te ftaan , 

 zoo zal ik de gronden , tot derzelver verdediging bijge- 

 bragt, kortelijk opnoemen. 



Deze zijn i : eene natte fpons , onder de bladen van 

 Robinia fyfeudo* Acacia gehouden , doet dezelve de nach- 

 telijke rigting aannemen ; a : door een vlammend zwavel- 

 ftokje of gloeijend ijzer, in de nabijheid van gefloten 

 bladen te houden , kan men dezelve openen , en 3: 

 kunstbladen , welker bovenfle oppervlakte uit perkament , 

 en welker onderfte uit linnen beftaat 3 doen , door hitte 

 en vochtigheid dezelfde bewegingen , als de natuurlijke 

 bladen, ontftaan (i). In het derde Hoofdftuk heb ik 

 doen zien , dat het eerfte dezer punten onwaar is , en 

 dat het tweede niets kan bewijzen. Er blijft dus alleen 

 het derde punt over; maar zal ik dit wederleggen? Zulks 



fchijnt 



CO BONNET, Sur V usage des f sullies, p, 131132. 



R 2 



