( 316 ) 



van de voegeii zoodanig gellotcn werden 3 dat het minfte 

 licht er niet konde doordringen. Het gevolg dezer proef, 

 welke hij bij verfchillende temperaturen herhaalde , was , 

 dat na vier of vijf dagen aan het licht onttrokken te zijn, 

 al de door prikkels opvvekbare bewegingen verdwenen 

 waren , indien de temperatuur 14 ao R. bedroeg. 

 Langer tijd was er noodig, om tot hetzelfde refultaat te 

 komen , ingevalle de temperatuur lager was. Zoo waren 

 negen dagen van onttrekking aan het licht noodzakelijk , 

 om de prikkelbaarheid te vernietigen , bij eene tempera- 

 tuur van 13 170, en vijftien dagen zoo de temperatuur 

 ii- 15 was. In het algemeen ging de prikkelbaarheid 

 eerst in de blaadjes, dan in de gedeeltelijke bladftelen, 

 en het laatst in den algemeenen bladfteel verloren. Eeni- 

 ge dagen na dat aldus de door kunst opwekbare bewe- 

 gingen vernield waren , hidden ook de natuurlijke bewe- 

 gingen op (5). 



Ik heb deze proeven , even als al de andere van DU- 

 TROCHET herhaald; echter konde ik zulks niet bij al die 

 temperaturen bewerkftelligen , als dit door den fchrijver 

 bewerkftelligd is. Zie hier hetgeen ik gevonden heb. 



Op het laatst van Julij nam ik eene zeer fterke Mimo- 

 fa pudica , en gewende haar aan die plaats , waar ik de 

 proef wilde bewerkftelligen, waar de warmte 16 i6R. 

 bedroeg. Toen plaatfte ik deze plant op eene groote 

 fchotel , welke ik met droog zand vulde , waarna ik een 

 vierkant dekfel van ftijf papier gemaakt , welks naden 

 zorgvuldig beplakt waren, over de plant dekte en zoo- 

 danig in het zand drukte, dat er met geene mogelijkheid 

 licht bij konde komen. Den 4* dag hierna begon de be- 



we- 



(5) DUTROCHET, 1. c. p. 8i 88. 



