( 321 ) 



dus was de aarde , waarin de wortels zich verfpreiden , 

 gedurig met water opgevuld; dit had echter geene merk- 

 bare uitwerking op de prikkelbaarheid. Om volgens de 

 tweede , boven opgegevene wijze den invloed der voch- 

 tigheid te beproeven , maakte ik eene fpons onder een' 

 grooten tak der Mimofa pudica vast , en hield genoemde 

 fpons , gedurende 14 dagen , deeds druipnat. Ook het 

 gevolg dezer proef was mij zeer twijfelachtig , want foms 

 verbeeldde ik mij , dat de prikkelbaarheid der bladen , 

 onder welke de fpons hing, verminderd was; foms be- 

 fpeurde ik niets hiervan. Bij Mimofa senfitiva ftelde ik 

 dezelfde proef, met een gelijk gevolg, eenigzins anders 

 in het werk. Ik plaatfte namelijk een klein plantje der 

 genoemde foort in deszelfs potje op eene fchotel , goot 

 deze vol water en bedekte dit alles met eene glazen klok $ 

 aldus in eene warme kas geplaatst, was de klok deeds 

 met damp vervuld. 



De derde foort eindelijk der proefnemingen , over den 

 invloed der te groote vochtigheid , zijn door velen , bij 

 voorbeeld door DU FAY (14), PESCHIER (15), SIEG- 

 WART (16) en anderen in het werk gefteld. Uit deze 

 proeven blijkt , dat gedurende de eerfte uren , waarin 

 eene Mimofa pudica onder water ftaat , de prikkelbaar- 

 heid onveranderd blijft; fchielijk daarna echter afneemt , 

 en weldra geheel verdwijnt. Langer tijd daarentegen zou- 

 den de op het water drijvende takken prikkelbaar blijven. 

 Mij is echter ten ftelligfte gebleken , dat al de geledin- 



gen 



(14) Du FAY, I. c. pag. 99100, 



(15) PESCHIER, 1. .343. 

 Ci6) SIOWART, 1. c. 24 25. 



X 2 



