( 322 ) 



gen , die met het water in dadelijke aanrakirig zijn , de 

 door kunst opwekbare bewegelijkheid in een zeer kort 

 tijdsverloop verliezen. 



Vergiften. In de nieuwfle tijden zijn eene menigte 

 proeven , over den invloed der vergiften op de levens- 

 veifchijnfelen der planten , in het werk gefteld , en zijn 

 onder deze de prikkelbaarheid der blacien geenszins ver- 

 geten. Ik zal nogtans van deze foort van proefnemingen 

 geen uitvoerig verflag geven , noch minder de door mtj 

 in het werk geftelde hier befchrijven , daar het ter dezer 

 plaatfe tot ons oogmerk voldoende zal zijn de algemeene 

 gevolgen te kennen , welke de uitwerking der vergiften 

 heeft. Dezelve komen , ten aanzien van het ons bezig 

 houdend onderwerp , hierop neder. De prikkelbaarheid 

 der bladen verdwijnt , voor dat de natuurlijke bewegin- 

 gingen ophouden: deze echter blijven achter, eenigen tijd 

 voor dat de plant fterft. Gebruikt men fterke vergiften, 

 zoo ziet men dikwijls, te gelijk met de vernietiging der 

 prikkelbaarheid , ook het leven ophouden. De geledingen 

 zijn , na de vernietiging der bewegingen door vergiften , 

 of ftijf of flap. Het eerfte merkt men op, indien men 

 Mur. deutoxydi Hydrargyri (17), Arfenicum C J ^)> 

 Arftnias pot. ("18), Super fulph. potasf. et aluminae , 

 aqua calcis , of Sulphas ferri , gebruikt. Het tweede 

 heeft plaats, indien de vergiften beftaan uit Acid* Hydro 

 Cyanicum (19), Opium of Extractum Hyoscyam. Het 

 Ply dro cyan, potasf. et ferri fcheen mij , aangewend in 



eene 



(17) C. MULDER, in de Bijdn tot de Natuurl. Wetenfch. Deel 

 a. pag. 4854. 



(18) C. MULDER, 1. c. pag. 4142. 



(19) GOEPPERT, de acidi Hydro-cyanic, vi in plantts , p. 26. 



