( 298 ) 



Keeren wij na deze korte uitftap tot het ons bezig hou 

 dend punt terug , en zoeken wij thans te beflisfen , welk 

 het werktuig der beweging zij , of de aanz welling 

 zelve , of de houtdraden , door de aanzwelling bedekt. 

 Het was DUTROCHET , die ons in dezen voorging , door 

 de geheele aanzwelling van den algemeenen bladfteel weg 

 te fnijden; hierdoor zag hij alle beweging ophouden (6), 

 gelijk ook ik gezien heb. 



Duidelijk dus volgt hieruit , dat de aanzwellingen de 

 werktuigen van beweging zijn. 



Zien wij thans hoedanig dit bewegingswerktuig werkt. 

 Om hiertoe te geraken , fneed ik , in navolging van bo- 

 vengenoemden geleerde , het bovenfte deel der aanzwel- 

 ling weg. Ik zag hierdoor het blad in de hoogte rijzen 

 en daarna nimmer weder zakken, gelijk DUTROCHET zulks 

 reeds befchreef (7). Snijdt men daarentegen het onderfte 

 deel der aanzwelling weg , zoo heeft het tegenovergeftel- 

 de plaats 5 het blad daalt , zonder dat het zich immer 

 weder verheft. Het wegfnijden van de zijdelingfche ge- 

 deelten der aanzwellingen heeft een dergelijk gevolg ; 

 want alsdan beweegt zich het blad naar die zijde , waar 

 de aanzwelling ontbreekt. Deze en de vorige proeven 

 zijn , even als de twee eerstvermelden , reeds door DU- 

 TROCHET verrigt (8) , en door mij volkomen op dezelfde 

 wijze en met hetzelfde gevolg in het werk gefteld. 



Het zijn deze vier eenvoudige , maar wezenlijk beflis- 

 fende proeven , welke , naar het mij voorkomt , de wezen- 



(6) DUTROCHET, 1. c. pag. 55. 



(7) DUTROCHET, 1. c. p. 56. 



(8) DUTROCHET, 1. c. pag, 56-63. 



