( 311 ) 



Al de bovenvermelde proeven heb ik herhaald, en of- 

 fchoon ik door dezelve verfcheidene planten der Mimofa 

 pudica verloren heb, zoo heb ik my echter volkomen 

 van de waarheid der door DUTROCHET verkregen uit- 

 komften verzekerd ; alleen moet ik bekennen , dat ik met 

 de proeven over de fnelheid der voortplanting niet ge- 

 heel en al zoo gelukkig geweest ben , als met de overige 5 

 aangezien ik niet ftellig durf verzekeren , hoeveel ruimte 

 de prikkels gedurende e'e'ne feconde doorloopen , daar 

 zulks foms onmerkbaar , foms echter veel aanzienlijker 

 was dan DUTROCHET opgeeft , ofTchoon ik zorgde , dat 

 de prikkel deeds geltjk was. 



De proeven 3 tot dus verre befchreven 9 bewijzen al- 

 leen , dat fchors , merg en het weeffel der aanzwelling 

 niet in ftaat zijn de prikkels te geleiden. Eene andere 

 vraag echter is het , of indien deze deelen zelve geprik- 

 keld worden , zij ook dan niet in ftaat zijn dezelve aan 

 andere deelen mede te deelen ? 



De volgende proeven heb ik in het werk gefteld om 

 zulks te ontdekken. Ik nam eenen langen vrij zwaren 

 tak der Mimofa pudica , aan welks einde ik alles, be- 

 halve het merg, wegfneed; hetzelfde verrigtte ik ten op- 

 zigte der fchors aan een' gelijken tak , zoodat aan dezen 

 niets dan eene ftrook fchors aan het uiteinde ter lengte 

 van 0,1 el overbleef. Dit verrigt zijnde , plaatfte ik 

 beide takken , gedurende eenigen tijd , in water , om de 

 bladen te doen ontvouwen , waarna ik zeer voorzigtig 

 met een kleine vlam de uiteinden dier takken , uit merg 

 bij de eene en uit fchors bij de andere beftaande , zoo- 

 danig brandde , dat deze voor een goed deel letterlijk in 

 kool veranderden. Nog nam ik twee juist zoo toebereide 



V 5 tak- 



