( 260 ) 



ven in her algemeen befchouwt, gelijk de meeste nieu- 

 vveren (8). Wil men echter dezen naam , in dc betee- 

 kenis door HALLER (9) aan denzelven gegeven , bewaren, 

 dan is bet onmogelijk prikkelbaarheid bij planten te zoe- 

 ken. Door deze twee verfchillende beteekenisfen van het- 

 zelfde woord is veel verwarring, vooral in planten-pby- 

 fiologie ontdaan. 



SENEBIER. Deze, als vlijtig onderzoeker a beroemde 

 geleerde , draagt als vooronderftelling of liever als moge- 

 lijkbeid , de meening voor , dat de oorzaak van de da- 

 geltjkfcbe bevvegingen in de ontbinding der zuurftof (10) 

 te zoeken zij. Waarvoor men dit te houden hebbe, volgt 

 geredelijk uit bet ae Hoofdduk. 



GIRTANNER. Deze Geleerde, die bijzonder door de 

 zuurftof vele zaken tracbtte te verklaren , was , omtrent 

 bet ons bezig houdend punt , van dezelfde meening als 



SENEBIER (ll)* 



SCHRANK. Met gevoelen van dezen geleerde is be- 

 paalder dan dat der vorigen ^ immers hij meende , dat de 

 fpiraalvaten , door de vermindering der verdamping tegen 

 den avond zich verlengden ; waaruit dan de nachtelijke rig- 

 ting der bladen volgcn moet (12). Ingevalle deze voor- 

 onderftelling esne daadzaak ware , zoude door dezelve 

 alleen de nachtelijke rigting der neerhangende bladen kun- 

 nen verklaard worden. 



Voegt 



(8) A. A. BERTHOLD, Phyflologle des Menfchen etc. Vol. I. p. 

 38 en volg. 



(9) HALLER, Pritnae Llneae Phyfiologiae. p. 252. 



(10) SENEBIER, 1. c, Vol. IV. p. 318. 



(11) PESCHIER, in Journ. de Phyf. Vol. II. p. 348. 



(12) SENEBIER, i. c. Vol. IV. p. 415. 



