( 202 ) 



kwam dezelve door eene proef te wederleggen , hetgeen 

 anders gemakkelijk konde gefchieden , door eene plant 

 met bewegelijke bladen , gedurende den nacht , aan een' 

 galvanifchen ftroom blooc te ftellen , wanneer toch, in- 

 dien deze verklaring vvaar was 7 al de bladen te gelijk de 

 dagelijkfche rigting moescen aannemen. 



SPUENGEL, deze, in zoo vele opzigten beroemde, 

 geleerde , fchijnt uit de verklaringsvvijzen van ZINN , 

 SCHRANK en DECANDOLLE de zijiic 9 ten minfle gedeelte- 

 lijk, te hebben gevormd. Immers hij gelooft , dat hen 

 licht de prikkel is, die de bladen in beweging brengt(i5) 

 en dat deze prikkel werkt op de fpiraalvaten , vvelke hij 

 meent uit prikkelbare deelen zamengefteld te zijn (16). 

 Het zal onnoodig 1 zijn liier te herSialen , wat ik , tegen 

 de rneening van DECANDOLLE , over den invloed des 

 lichts gezegd heb. Ook valt het in her oog , dat.de 

 tegenvverping , welke ik rnaakte tegen de verklaring van 

 SCHRANK , dat alleen door de fpiraalvaten de daling der 

 bladen kan vcrklaard vvorden, hier van toepasfing is. Hier- 

 door blijft er flechts een punt over , dat ik geloof niet 

 wederlegd te hebben ; en dit is de meening, dat de fpi- 

 raalvaten uit prikkelbare deelen beftaan. Ik ken voor 

 dit punt geene bevvijzen , ten zij men de meening van 

 OKEN, die deze deelen voor zenuwen hotidt (i?) , als 

 zoodanig wilde erkennen. Daarentegen is het algemeen 

 bekend , dat de fpiraalvaten veel langer aan verrotting en 

 vergif we^rstand bieden dan het celweeffel ; welke waar- 



ne- 



(15) SPRENGEL, Ban und Nat. p. 335, 



(16) SPRENGEL, Anleitung etc. Ed. I. Pars I. p. 305. 



(17) KIESER, Mtmoire sur I* organisation des plantes. p, 227. 



