O R A T I N E M. 49 



Quod ad nostram attiriet Academiam, referre 

 vehementer iuvat, quot exinde cives in nobilcm 

 hanc arenam descenderint. Ab iis cnim non ora- 

 nino cxcludcndus est loannes Albertus Mon- 

 nik, qui,in hac urbe ad artem salutarem informa- 

 tus , Acadcmiae etiam commodis fructus est. Hie au- 

 tem, vix curriculum artis in pago vicino Abkouda 

 ingressu* , mox ibi vitae finem invenit. Scilicet in 

 hac inferiorc Provinciae nostrae parte quotannis 

 magnus incolamm numerus febribus , inprimis bilio- 

 sis ct nervoso-catarrhalibus, aegrotat, turn maxi- 

 me , cum aquae stagnantes, calore aestivo exsicca- 

 tae, fundtim offerunt, ob suas exhalationes valde 

 nocivum. Hac igitur calamitate , quae anno 1826 quo- 

 que accidit, afliciebatur ipse Vir expertissimus , qui 

 unus Abkoudae ad auxilium Medico-Chirurgicum lar- 

 giendum aderat. Qui in vicinitate artem factitabant , 

 tantum, quantum potuere,levamen attulerunt. Quos 

 inter nominandus est Vir doct. Henricus Mar- 

 tinus Byrde, Loenae medicinam felicissime 

 exercens , etiam nostrae Academiae alumnus , anno 

 1824, postquam epidemiam variolosam, quae tune 

 .temporis in urbe Rheno - Traiectina fuit grassata, 

 egregie descripserat, ad dignitatem doctoralem evec- 

 tus. Nequaquam autem haec conamina sufficiebant ; 

 ubivis cnim nimius erat aegrotantium numerus. 



D Ma- 



