R A T I O. 27 



mum iiobis accidit commemorare. Tu, clar. 

 van Enschut! tu filium luges , animo tuo 

 carissimum , glaciei nupcr iraude deccptum 

 ct in ipso juvcntutis flore ct \igorc exstinc- 

 tum. diem infaustuiii ! miscram sortemt 

 At vero ne despondeas anirnum , dolore pres- 

 sum et suffocatum. Vivit, vivit inquam , Deus , 

 qui, pro sua erga te benignitate, et te suble- 

 vare poterit, et efficere, ut, qui tibi super- 

 sunt , liberi dcsiderium leniant defuncti filii et 

 pictate sua denuo te fclicem reddant parentcm. 



Denique ad vos mea se convertit oratio, 

 optimi Juvcnes ! qui omni ardore in veri 

 rectique studium incumbitis. Vos dico, qui 

 industria , in studiis progressibus , morumque 

 integiitate nostrum munus reddidistis jucun- 

 dissimum , ita ut ejus recordatio mihi sem- 

 per futura sit suavissima. Hoc vero est, de 

 quo inprimis laetamur , magis profecto , quam 

 de nuinero vestro, ita aucto, ut juvenum 

 frequentia longe illam nunc excedat, qua 

 antea solebat haec Academia gloriari. Per- 

 gite ita vestro honori atque Academiae exis- 

 timationi maxime inservire ! 



Audivistis^ quid sex illi juvenes ? ex Medi- 

 co- 



