BIJ DE OUDE GRIEKEN. 



der wijsbeid toegeeigend had, heeft, even als velc 

 andere verdienftelijke mannen, zulke handelstogten , 

 misfchien ook zulke wetenfchappelijke reizen onder- 

 nomen , eer hij de ftaatkundige rol fpeelde , die de 

 rust van zijn vaderland herftelde en zoo lang deedt 

 gevestigd blijven, als de ligtzinnige aard van zijne 

 landslieden deze wetten niet roekeloos veronacht- 

 zaamde. Doch waartoe noemen wij u zulke mannen 

 op , waar het eigenlijk onze taak is , om u den in- 

 vloed des handels op de wetenfchappen aan te too- 

 nen ? Wij hebben u reeds doen opmerken , dat de 

 Egyptifche koning PSAMMETICHUS den Grieken de 

 (lad Bubastis had aangewezen , als eene Itapelplaats 

 voor hunnen handel. Velen vvaren daar heen ge- 

 ftroomd en maakten zich bekend met de inwendige 

 gefteltenis van dat befchaafde volk. Griekenland 

 had nog geene gefchiedfchrljvers. De zangen , de 

 meesterlijke en onnavolgbare zangen van den loni- 

 fchen Bard waren de eenige oorkonden der Oud- 

 heid. Jongere dichters vulden de gapingen aan , 

 die de afloop van het gefchiedverhaal verwarden. 

 Eindelijk waagden het eenige geletterde mannen, 

 de gebeurtenisfen des vaderlands , in een' anderen 

 vorm gegoten , bij de nakomelingfchap te vereeuwi- 

 gen. Langzaam ontwikkelden zich deze vorderin- 

 gen , maar luisterrijk was de uitflag van deze pogin- 

 gen. HERODOTUS , de vader der Gefchiedenis , de 

 vernuftige meester in het eenvoudige en ware 

 fchoone ; de waarheidlievende onderzoeker HERO- 

 noTus fchiep den fraaiften vorm , dien het verhaal 

 kon aannemen, om de daden der menfchen aan de 



ver. 



