BlJ DE OUDE GRIEKEN. 



waagde, dat ons in deze handelwijze mishagen 

 mogt, meer dan eene wantrouwende vrees geweest 

 zijn, toen POLYBIUS van zijne landgenooten deze 

 getuigenis aflegde : Hoewel gij den Grieken onder 

 tien beloften, tien borgen en even zoo veel getui- 

 gen een talent toebetrouwd , is het echter niet 

 mogelijk, dat zij him woord houden!" (*) De 

 Atheners ftaken hun geld meestal in den handel, 

 maar mogten het voor geene andere markt , als 

 die van Athene uitzetten (f). De hoegrootheid der 

 rente was door geene wet bepaald, maar regelde 

 zich door eene overeenkomst, in het verdrag uit* 

 gedrukt , hetwelk van beide partijen aan eenen Ban- 

 fcier gegeven werd (). De geldfchieter had zijne 

 zekerheid of in de koopwaren, of in de bezittin- 

 gen van den geldleener ($) , doch de gevaren der 

 zee waren voor rekening van hem, die de fom 

 voor de onderneming had opgefchoten (|). En 

 daarom kon de rente ,, naarmate van de langdurig- 

 heid en het gevaarlijke der zeereizd , zelfs tot den 

 woeker van dertig ten honderd opklimmen. Wilde 

 men echter op eene zekerder wijze voordeel doen, 

 men gaf zijn geld den bankiers in handen, tegen 

 eene jaarlijkfche rente van twaalf ten honderd (**). 



Maar 



() POLYB. VI: 56. p. 574. Schweigh. 

 (f) DEMOSTH. in Lacrit. p. 957 , A. 

 () DEMOSTH. in Phorm. p, 441 , B 

 ( # ) DEMOSTH. in Lacrit. p. 950, A. 

 (|) DEMOSTH. in Phorm. p. 940, D. 

 f*) DEMOSTH. in Pant. p. 988 , A. AESCHIN. in Ctes* 

 p. 142. Ed. Weig. 



H a 



