114 TOESTAND DES KOOPHANDELS 



dat gene vverd opgeofferd , hetwelk bij den toe- 

 ftand van onze ftaatsgeftelrenisfen geene vrijheid, 

 neen! hetgeen eene verdrukking van den koophan- 

 del heeten zoude ! Natuurlijk vermeerderde de 

 handel den omloop van het geld, en deze omloop 

 deed de bankiers ontftaan, wien men groote fom- 

 men ter bewaring gaf ; fomtijds zonder eenige rente 

 te vorderen , fomtijds ook onder voorvvaarde van 

 eenig aandeei aan de winst, die .er mede gedaan 

 mogt worden. Doch in de meeste verdragen, met 

 hen gefloten , werden er geene getuigen gefteld (*) 

 en liet men het meestal op naauwkeurigheid van 

 hunne boeken en goede trouw aankomen (f). Het 

 kan daardoor dikwijls zeer moeijelijk geweest zijn, 

 om te bewijzen, dat eene fom onder hen berustte; 

 maar, hadden zij meer dan eens eene dergelijke be- 

 fchuldiging ondergaan , zij zouden dan het alge- 

 meene vertrouwen verloren hebben , van hetwelk 

 de goede uitflag van hunne onderneming moest af- 

 hangen. Het is ten minfte op deze wijze (), 

 dat de redenaars ISOCRATBS en DEMOSTHENES over 

 hen fpreken : en waarom louden wij ons eene 

 andere oordeelvelling willen aanmatigen? Mis- 

 fchien om dat ons deze gewoonte der Grieken ge- 

 vaarlijk toefchijnt. De goede. trouw was in dien 

 tijd nog niet geweken van den gelukkigen grond 

 van Hellas: eerst twee eeuwen later zoude het ge- 



waag- 



(*) IS OCR. in Trapez. p. 449. 



(t) DEMOSTH. adv. Cattip. p. 1098, E. 



() ISOCR. /. c. p. 458. DEMOSTH in Phorm. p. 963, A 



