112 TOESTAND DES KOOPHANDELS 



was, wat hij had kunnen zijn: ook de wetten, 

 die zekerlijk ten doei hadden , om de ingezetenen 

 met te berooven van de benoodigdheden des le- 

 vens en zoo veel mogelijk alle pleitgedingen te 

 vermijden, ook de wetten belemmerden den handel 

 niet weinig. Er lag eene van Solon , die, behalve 

 de olie , alle koopwaren tegen vreemde goederen 

 verbood in te ruilen (*), en werd er van den uit- 

 voer van alle andere Atheenfche voortbrengfelen 

 eene zvvare belasting geheven (f). Er kan moei* 

 jelijk aan getwijfeld worden , of deze wetten waren 

 alleenlijk vastgefteld, om de Atheenfche kooplieden 

 te noodzaken , dat zij , in plaats van eenen mil- 

 handel te drijven, het gemunte geld gebruikten, 

 opdtt daardoor de bevverkirrg van de zilvermijnen 

 in Attica zou worden aangemoedigd. En , dewijl 

 vele fteden de gehalte van hare munt vervalschten , 

 Lragt de Atheenfche geld een* voordeeligen wisfel 

 aan (). Maar, hoewel beide deze verordeningen 

 met een goed oogmerk door den ffoat waren inge 

 Held, lag het tevens in den aard der zake, dat de 

 koophandel door dezelve te zeer moest beperkt 

 worden. Voordeelig ten minfte mogt hij niet 

 heeten ; dewijl die handel het voordeeligfte is , 

 welke de nijverheid der werklieden aanwakkert. 

 En zoude de uitvoer van goederen niet geheel 



heb- 



(*) PLUTARCH, in Solon. Cap. XXIV. p. pi. 

 (t) THEOPHR. Charact. 25. ibique CASAUBON. p. 221. sq. 

 Ed. Fisch. 



() DEMOSTH. in Timocr. p. 805, *Ai . ; 



