BIJ DE OUDE GIUEKEN. 



omflevent (*)! Waarfchijnlijk moet men 

 het aan de vrees voor deze gevaarlijke golven toe- 

 fchrijven, dat men, in plaats van den Peloponnefus 

 om te zeilen, de haven van Lechaeum aan den 

 Corinthifchen zeeboezem birmenliep , en de koop- 

 waren j ja fomtijds de fchepen zelve , over de land- 

 engte henenfleurde, om dezelve in de haven Cen* 

 chraea , die aan hare andere zijde gelegen was , 

 weder in zee te brengen , en ze aldus naar Athene 

 of elders heen te voeren (f) : hetwelk de ligtheid 

 der Griekfche vaartuigen gemakkelijker toeliet. Zijn 

 dus, in vergelijking van hetgeen zich onze fchepe* 

 lingen verftouten , die de zeeeri der verzengde lucht- 

 ftreken en de ijsbergen van het ruwe Noorden met 

 gelijken moed bezoeken , deze kleinere zeetogten 

 der Ouden van vveinig belang : de gevaren , die zij 

 daarbij meenden te trotfcren , vereischten geene 

 mindere ftoutheid. Het gebruik van zeilen was 

 him wel niet geheei onbekend, doch wij kunnen 

 ons moeijelijk voorftellen , wanneer zij zich aan de 

 winden toebetrouwden en welke gelegenheden hen 

 de riemen deden uitkiezen. En echter vertoonden 

 zich de bevvoners van het eiiand Rhodus het on- 

 verfchrokkenfte van alle de Grieken op de onftui- 

 mige baren , en lieten geene kust onaangedaan, 

 geene haven onbezocht. Niets haalde er bij de 

 fnelle vaart van hunne fchepen , niets bij de goede 



tucht, 



(*) STRABO VIII, Cap. VI. p. 210 : M*AJ$ ft 



(t) THUCYD. Ill: 15. STRABO VIII, Cap, II. p. 140. 



