102 TOESTAND DEI KOOPHANDELS 



kleinigheden bij de onervarene Grieken ten duurfte 

 verruilden, en zoo maar de roofzucht geene 

 hinderpalen ontmoetede derzelver jongelingen 

 en maagden wegvoerden, die op de flavenmarkten 

 van her wellustige Azil een hoogen prijs gol- 

 den (*). Het gevolg van deze onregtvaardigheid 

 was natuurlijk, dat men geene levendige betrek- 

 kingen met die trouwlooze Phoeniciers wilde aan- 

 knoopen; zoo als men ook geen het minfte fpoor 

 vindt van eenige handelsverbindtenisfen tusfchen 

 het bloeijende Tyrus en tusfchen Corinthe of Athene. 

 Ook hadden later tot deze verwijdering drie oorza- 

 ken medegewerkt : de hoofdgang van den Phoeni- 

 fifchen en Griekfchen handel naar eigene volkplan- 

 tingen: de gelegenheid, die zich den Grieken aan- 

 bood om de Phoenicifche waren van de loniers te 

 ontvangen, die de kusten van klein Azie bewoon* 

 den, en eindelijk maar wie vereert ook niet de- 

 zen edelen trek van het Griekfche volks-karaluer ? 

 de beleedigde vaderlandsliefde der Hellenen wegens 

 den krachtdadigen bijfland , dien de Phoeniciers aan 

 de Perzen tegen Grickcnland hadden verleend. 

 Echter bleef het den kooplieden van Phoenicie 

 vergund , om eenige der gezochtfle en kostbaarfte 

 v^aren in Grickcnland binnen te voeren: hetvvelk 

 waarfchijnlijk plaats had in de Corinthifche zeehaven 

 Cenchrea, dewijl het uit Thucydides blijkt (f) dat 

 er aldaar, in den Peloponnefifchen oorlog, Phoenicia 



fche 



Q) HEEREN Idetn II, p, 5^1 

 (}) THDCYD. II. 6$. 



