fcOMEJNSCHB. WELSPRERENI^HEID. 93 



Icholen der Rhetoren en de declamation eenigen 

 invloed op de ftudie der Welfprekendheid hebben 

 moesten. In de werken > die ons van dien tijd zijn 

 overgebleven 5 moet men den geest zoeken, die bij 

 het opftellen derzelve het meest werd nagevolgd; 

 en hieruit zal men kunnen befluiten , welk nut 

 deze oefeningen op de Welfprekendheic) uitgewerkt 



hebben. 



, 



En welke werken nu hebben deze tijden voort- 

 gebragt ? Zijn dezelve ten eenemaal uitftekend , of 

 hebben zij alleen eene betrekkelijke waarde , om 

 dezelve met de voortbrengfelen van vroegere jaren 

 te kunnen vergelijken? 



Dit laatfte zal men gereedelyk moeten toeftem- 

 men , vvanneer men de letterkundige voortbrengfe- 

 len van die tijden in oogenfchouw neemt. Praal 

 van woorden, wijdloopigheid , gezochtheid in de 

 uitdrukkingen 9 had de oude eenvoudigheid en fla- 

 tigheid vervangen: dichterlijke wendingen waren in 

 de VVelfprekendheid algemeen gevvorden en werden 

 voor de fieraden eener goede rede gehouden. En 

 men verwondere zich hier niet over. Zoo als de 

 beroemde WYTENBACH het zeide : het is met de 

 inenfchelijke natuur zoo gefchapen, dat de beste en 

 nuttigfte zaken door een langdurig gebruik hare 

 fchoonheid beginnen te misfen , en men andere 

 nieuwere begint te begeren. Van daar was het 

 afkomftig, dat, terwijl de oude Welfprekendheid , 

 naar de gelijkenis en eenvoudigheid der natuur in- 

 gerigt, had blijven beftaan, ijdele en losfe vernuf- 



ten, 



