$a OVER DEN BLOE! DER 



geen zij te voren bewerkt hadden, voor t6 dragen. 

 Langzamerhand groeide deze lust z66 aan , dat bij 

 deze bijeenkomften Iiet publiek vverd toegelaten, en 

 dat er een groot getal van leeraren ontftond, die 

 zoodanig een aanzien wisten te bekomen , dat zij 

 in den Senaat, en ook wel als Confuls werden 

 gekozen. Toen werden de fcholen der Rhetoren van 

 bijzondere , openbare inrigtingen ; en de Rhetoren , 

 die te voren alleen als huisfelijke leeraren aange- 

 nomen waren , werden naderhand door eenige Kei- 

 zers aangefteld , om de beoefening der Welfpre- 

 kendheid te bevorderen. De lust ook , om of in 

 het openbaar, of in zijne eigene woning , of el- 

 ders , te declamdren , zoo als de Romeinen het 

 noemden, groeide tevens aan. Dewijl men toen 

 geene gelegenheid meer vond, zich in de volks-, 

 verzamelingen te doen hooren , om langs dien weg 

 eenigen invloed te verkrijgen ,. moesten degenen , die 

 de Welfprekendheid beoefenden , zich met deze 

 (lille bezigheden vergenoegen en te vreden hou- 

 den. Het gebruik dezer oefeningen werd der- 

 halven zeer algemeen, en hetgeen in den eerften 

 opflag verwondering baart , dat men namen van 

 groote mannen telt, die aan dezelve deel nnmen, 

 laat zich ligtelijk begrijpen, wanneer men nadenkt, 

 dat het tooneel , waar te voren de Romeinen hunne 

 Welfprekendheid ten toon fpreidden , niet meer be- 

 ftond , althans geene gelegenheid meer opleverde, 

 dezelve te doen fchitteren. 5 

 Het fpreekt ondertusfchen van zelven^ dat en de 



fcho 



