po OVER DEN B&OEI DER 



gereed hun eenen geringeu invloed op den bloe} 

 derzelve toefchrijven. De Rhetoren waren toen 

 Grieken , of vrijgelatene clienten van een' of an- 

 deren grooten, die, of in hunne eigene fcholen 9 

 of in de huizen van voorname burgers, redevoe- 

 ringen deden, en lesfen gaven, om de jongelingen 

 de kunst van wel te fpreken te leeren, en dezelve 

 daarin ftoutmoedig te maken. Voorname burgers 

 en redenaars woonden alsdan ook dikwerf deze 

 bijeenkomften bij, en namen dikwerf deel aan de- 

 zelve. Intusfchen gelukte het aan deze Rhetoren 

 niet eene algemeene en onbefprokene achting te 

 verwerven en hunne bezigheden als nuttig en 

 noodzakelijk geprezen te zien. Niet alleen dat 

 mannen, zoo als de regtsgeleerde CRASSUS, een 

 min gunftig oordeel over dezelve velden; de Senaat 

 befloot eens deze fcholen niet toe te laten en beval 

 dezelve te fluiten : hoezeer dit raadsbefluit niet 

 ilipt fchijnt nagekomen te zijn. Nog later, ten 

 tijde van TRAJAAN , toen men meer aan dezelve 

 gewoon moet geworden zijn, en over het algemeen 

 de minachting was verdwenen , voedden nogthans 

 eenige fchrijvers even nadeelige denkbeelden omtrent 

 dezelve. Hoort hetgeen een der fchrijvers, fpre- 

 kende over de opvoeding der jeugd , daaraver zegt : 

 Nu warden de jongelingen naar de fcholen der 

 Scholastic* of Rhetoren gezonden , van wclke men 

 naauwclijks zeggen kan, of de plaats zelve^tf d& 

 medeleerlingen , of de foort van oefeningen >meer 

 nadeel bevatten. De plaats ytekt in geenen deeh 

 ecrbied o vermitt wemand dan onbekwawen de- 



