

ROME1NSCHE WELSPREKENDHEID. 85 



Hoezeer dtze gelegenheid , om op eene werkda- 

 dige wijze de belangen van zijn vaderland te hand- 

 haven, voor den Romein verminderde , toen, na 

 ,zoo vele worftelingen , AUGUSTUS en zijne opvol- 

 gers als alleenheerfchers de teugels van net be wind 

 in handen namen ; de genegenheid voor de wel- 

 fprekendheid nogtans eindigde niet terftond. De over- 

 geblevetie fpranken der Romeinfche vrijheid werden. 

 ,nog foms door mannen, zoo als AGRIPPA , ASINIUS 

 POLLIO, MESSALA gebruikt , om, zoo nice in het 

 :openbaar, echter in het bijzijn des Opperhoofds des 

 Itaats, op eene uitftekende wijze door hunne (lem- 

 men de belangen des ftaats te behartigen. Evenwel, 

 in die tijdfin floeg de geest tot andere oefeningen 

 .over, en, in ftede der ftatige welfprekendheid, 

 boeiden de deftige gefchiedkunde , de verhevene en 

 foms lieftalige poezij, denzelven toen meer. 

 Destijds ook begonnen de fcholen der Rhetoren , die 

 te voren, zoo als wij zien zullen, in minachting 

 waren^ te bloeijen. Toen ook begon men fmaak 

 in zoodanige oefeningen te krijgen , in welke men 

 of voor de vuist over verfchillende zaken fprak, 

 Of, hetgeen men te voren vervaardigd had, voor- 

 droeg. Troiiwens, deze oefeningen, die te voren 

 niet dan fpiegelgevechten waren,- alwaar de rede- 

 naars tot opfcherping van hunne kundigheden, zich 

 voor de ware worftelftrijden in den Senaat, in de 

 Comitien en den pleitzaal gereed en bekwaam maak* 

 ten , waren nu het eenige tooneel geworden , het- 

 'geen hun overbleef , om hunne bekwaamheden te 

 verfterfeen en hunne begaafdhedeji te^doen hooren, 

 F 3 Hoe 



