ROMEINSCHE WE LS PREKEN D HE ID. 8l 



.bedwingen, en het roer des Staats door ftorm en 

 gevaren met eene vaste hand had vveten heen te 

 leiden. Voorts, indien het volk, door de ftenv 

 men van fommigen verleid , en door zijne eigene 

 drift aangeprikkeld , bijkans niet aarzelde zijne be- 

 langen van die der overige burgers af te fchei- 

 den, en het Gemeenebest in twee afzonderlijke ge- 

 deelten te deelen ; welk een roem niet alleen , 

 maar welke innige tevredenheid moest de Redenaar 

 behalen, die in ftaat was de^partijen tot elkander 

 weder te doen neigen , en door zachtaardigheid van 

 woortfen de opgehitste en vergramde gezindheden 

 wist te bedaren , en eensgezindheid voort te bren- 

 gen , waar men niets dan eene fcheuring ver- 

 wachtte ? 



Gij ziet het 9 M. H. ! de volksverzamelingen in 

 Rome kunnen naar waarheid gezegd worden, een 

 .fchoon tooneel voor den welfprekenden man opge- 

 leverd te hebben. 



Een derde en niet minder glansrijke weg opende 



zich voor den Redenaar in de regtsgedingen. Met 



deze was het in Rome ook gansch anders , als met 



de tegenvvoordige regtsgedingen, over het algemeen, 



; gelegen. Niet alleen de vrienden en betrekkingen 



der twistenden , maar ook vreemden , of door 



. nieuwsgierigheid gedreven , of door begeerte den re- 



denaar aan te hooren , woonden dezelve gevvoonlijk 



by. liet volk ook nam deel in dezelve , en niet 



zelden (Iroomden burgers uit de omliggende fteden 



, en vreemdelingen , bewoners van verfchillende win- 



gewesten, naar de regtsgedingen te Rome, wan- 



IX. D. i. F neer 



