78 pVER DEN BLOE1 DER 



voortduurden , maakten het voor den Romeinfchert 

 burger, die op eene werkdadige wijze of de be- 

 langen van zijn vaderland , of van een der partijen 

 wilde voorftaan , allernoodzakelijkst , om , door de 

 bedrevenheid in wel te fpreken , de gezindheden 

 tot zich te trekken. Hoe vele wegen , indedaad , 

 openden zich niet voor den Romein , die daarin 

 bedreven was ? Hoe dikwerf werd niet eene wel- 

 fprekende ftem , of in den Senaat, of in de volks- 

 verzamelingen , of in de regtbank der Praetoren , 

 of in de overige Regtsgedingen vereischt? Elke 

 gewigtige omftandigheid verfchafte daartoe de ge- 

 paste gelegenheid. De Senaatsvergaderingen waren 

 een goed ftrijdperk voor degene, die in fpreken 

 bedreven waren , hetzij wanneer een Conful eeii 

 voorftel voordroeg, of wanneer over de grootfte en 

 innigfte belangen van het gemeenebest werd gehan- 

 deld. Het was aldaar , zoo als een Latijnsch 

 fchrijver het zegt , met genoegzaam , met weinige 

 woorden zijn gevoekn te uiten: men moest hetzelve 

 met kracht van taal en woorden verdedigen. En, 

 naardien het aan ieder Senator vrijftond, na zijn 

 gevoelen over de voorgeftelde zaak gezegd te heb- 

 ben, er bij te voegen, hetgeen hij nuttig en heil- 

 zaam voor het gemeenebest befchouwde , kon het 

 wel niet anders, of de redenaars weidden met gre- 

 tigheid uit, om hunne geliefkoosde maatregelen aan 

 te raden. 



Geen minder fchoon veld voor de Redenaars 

 waren de volksvergaderingen. In dezelve werden 

 nieuwe wetten aangenometi , of de voorgeflelde 



ver* 



