fcOMEINSCHE WELSPREKENDHE1D. JfJT 



daartoe meer vereischt 9 en , bijaldien de jongeling 

 niet genoegzaam geprikkeld werd door de begeerte , 

 om door middel der Welfprekendheid tot cen' hoo- 

 gen trap van aanzien te geraken: in de gefteldheid 

 des Romeinfchen ftaats was de groote oorzaak ge- 

 legen, die de Welfprekendheid zoo bij uitftekend- 

 heid bevorderde. 



Het was in de gemeenebesten van de Oude Ge-* 

 fchiedenis niet zoo gefteld, als in onze tege^nwoor-* 

 dige Staten. Terwijl in de tegenwoordige een iege- 

 lijk bijkans lijdelijk de bevelen en voorfchriften af- 

 wacht , die hem van wege het beftuur gegeven 

 worden; kon ieder burger te Rome zich aanzien 

 als een gedeelte der magt te bezitten en uit te 

 oefenen. Ook (leten de Romeinen , niet anders dan 

 de Athenienfers , het grootst gedeelte hunner dagen 

 op de markt 9 in het forum , alwaar de grootfte en 

 gewigtigfte belangen verhandeld werden ; alwaar de 

 Confuls gekozen , de Volksvergaderingen gehouden , 

 de vierfcharen der Praetoren werden gefpannen, Een 

 tooneel , dat de driften moest aanzetten , bewe- 

 gingen moest veroorzaken , maar tevens de Romei- 

 nen nimmer de belangen van him vaderland uit 

 de oogen kon doen verliezen. Om op eene werk- 

 dadige wijze deze belangen te behartigen, was het 

 een vereischte geworden, om door de kunst van 

 wel te fpreken , bij de andere medeburgers ingang 

 te verkrijgen. Niet alleen was dit het vereischte, 

 om zijne eigene onafhankelijkheid vrij te waren; de 

 tweefpalt en verdeelingen , die tusfchen;de Patriciers 

 en Plebejers zoo vaak ontftonden , of liever, altijd 



voort- 



