?6 OVEk DEN BLOEI DER 



niet ontvlammen bij alle deze eerbetuigingen , niet 

 juiders als in de fpelen van Griekenland de jeugdige 

 aanfchouwers , bij het uitdeelen der kroonen aan 

 de overwinnaars , ook geprikkeld werden om ook 

 eenmaal, ten aanzien van het verzamelde Helllenifche 

 volk even zoo vereerd en gekroond te worden ? Moest 

 deze drift tot Welfprekendheid niet tot de meesten 

 overgaan , vooral , daar de Romeinfche ftaat zoo 

 vele gelegenheden verfchafte , daarin eenigermate 

 irit te munten ? Dit kon wel niet anders 5 en dan 

 behoeven wij ons niet te verwonderen , wanneer 

 \vij CICERO hooren zeggen : dat, nadat Rome's 

 gebied zich over alle yolkeren had uitgeflrekt , en 

 cen langduriger vrede meer gelegenheid tcr beaefc- 

 mt?g der wetenfchappen verfchafte , de jongelingen 9 

 die eenigermate naar lof en ecr haakten 9 met allc 

 infpanning van geest zich op het fpreken toeleiden 

 <xi de meesten met eerf ongeloofelijken ijver voor d& 

 Welfprekendheid blaakten" 



Gij zult, M H. ! na het gezegde, in de leiding- 

 der Romeinfche jeugd, die overal de behoefre ont-r 

 vvaarde om zich in de kunst van we? te fpreken 

 ervaren te maken ; in den prikkel , die hen daartoe 

 aanzette , eene der oorzaken vinden , die de Ro- 

 raeinfche Welfprekendheid hare hoogte deed berei- 

 ken ; en hoezeer het niet te ontkennen is , dat 

 de jongeling de eerfte grondbeginfelen in de fcho* 

 len der Rhetoren en Redenaren ontving, zal men 

 tevens moeten erkennen , dat deze lesfen alleen 

 zoodanige goede uitwerkfelen niet konden hebben 

 om groote redenaars voort te brengen. Er werd 



daar* 



