184 VERHANDELING OVER DE GEVOLGEN 



kerkorde aanrandde; het ontbrak hun niet aan on- 

 wederlegbare bewiizen om zulks te ftaven; inte- 

 gendeel : de gevestigde en bezworene regten , welke 

 de vorst wilde verminken, konden als het ware 

 met den vinger aangewezen worden. In Engeland 

 daarentegen was het zeer moeijelijk eene enkele ftel- 

 lige daad op te geven , waardoor hij de aldaar be- 

 ftaande verordeningen der kerk had overtreden; te 

 meer , dewijl de magt , aan HENDRIK. DEN Vlll ston en 

 ELIZABETH door beide de huizen van het parle- 

 ment gewaarborgd,althans in kerkelijlse zaken, gee- 

 nen aanwas behoefde. Nog veel minder konde men 

 hem befchuldigen, dat hij van die magt misbruifc 

 maakte , door iemand om het geloof te vervolgen; 

 en echter verweet men hem , dat hij daarin te 

 flap en te zeer tot vrede gezind was. Indien on- 

 der zijn bewind de boeken van zoogenaamde ket- 

 ters verbrand werden , indien , tot fchande der her* 

 vorming, de brandftapel van het bloed van anders 

 denkenden rookte , het was niet zijne vrije begeerte , 

 welke deze maatregelen veroorzaakte , maar hij 

 werd er toe gedreven door de harde onverdraag- 

 zaamheid zijner onderdanen, welke flechts tot dien 

 prijs den vorst (chatting wilden betalen. Men 

 konde dus in Engeland aan JACOBUS , buiten per- 

 foonlijke onbekwaamheden en overdreven toegeven- 

 heid voor gunftelingen , niets ten nadeele der ge T 

 vestigde orde van zaken te last leggen. Dat 

 hij in Schotland zich meer gezag aanmatigde dan 

 hem toekwam , verkortte in geenen deele de voor- 

 regten van Engelands ingezetenen, en in het af- 



