l86 VERHANDEL1NG OVER DE GEVOLGEN 



uitmuntten, en waren dikwijls meer met de woor- 

 den , dan met den zin der gewijde fchriften bekend. 

 Desniettegenftaande was het toenmaals niet zeld- 

 zaam , de gemeente uren lang over de moeijelijkfte 

 en diepzinnigfte leerftellingen te onderhouden , en 

 wanneer het den leeraar dan aan fcherpzinnigheid , 

 of den hoorderen aan vatbaarheid voor eene afge- 

 trokkene redenering ontbrak , zich te bedienen van 

 de dichterlijke uitdrukkingen der MozaiTche en 

 Profetifche fchriften, om de zaak op te helderen. 

 Daardoor mogt de voordragt gloeijender en treffen- 

 der worden, de denkbeelden verloren vaak in juist- 

 heid , hetgeen ze in kracht wonnen , en over het 

 geheel had deze leervvijze het gebrek , de Moza'i- 

 fche leerftellingen tevens in de Christelijke gods- 

 dienst, als het ware, in te weven. Voegt men 

 hierbij , dat, uit overdreven afkeer van al wat uit 

 Rome herkomflig was , in alle hervormde rijken 

 toenmaa'ls het MozaiTche regt gebruikt werd om 

 vvetten en verordeningen toe te lichten, dan be- 

 hoeft men niet verre te zoeken naar de reden, 

 waarom , door gertadig in eenen overdragtelijken zin 

 de woorden des Ouden Verbonds te gebruiken, de 

 hervormde kerk, in hunne voordragt, het volk van 

 Israel, en de ftaat een gedeelte der kerk was. Dit nu 

 eenmaal op den voorgrond liaande , was het niet 

 moeijelijk te betoogen, dat al wat met de zuiver- 

 heid der leer niet inftemde , als de inwoners van 

 Kanaan, moest verdreven worden ; dat alle rekke- 

 lijkheid van gevoelens afgoderij was, en dat on- 

 regtzinnigheid bij het hooge beftuur, even als onder 



de 



