VERHANDEL1NG OVEfc DB 



oog der menigte afvalligen HENDRIK DEN IV den aan 

 zijnen zoon te verbinden. Door dit huwelijk en 

 de bepalingen, waaronder hetzelve gefloten was, 

 werd al het wantrouwen , waarmede JACOBUS ge- 

 durende zijne regering had geworfteld, op KAREL 

 DEN I stcn overgebragt. 



Deze vond, bij de aanvaarding van hetbeftuur, 

 zijne onderdanen reeds verdeeld in partijen, der- 

 mate in zeden, denkwijze en leefregel verfchillen- 

 de, dat hetgeen der eene wenfchelijk en nuttig 

 fcheen, der andere als verderfelijk en noodlottig 

 moest afkeuren. Was toch de eene partij, welke 

 alle kerkelijke heerfchappij verwierp^, aanzienlljk 

 door de nijverheid en het getal harer aanhangers, 

 geducht door de bekwaamheid der aanvoerders , wier 

 onbefproken gedragingen en ftrenge grcndbeginfelen 

 eerbied verwekten , zij was daarentegen door frands- 

 begrippen en wantrouwen ongefchikt, om KAREL 

 aan het roer van fraat als koning en opperhoofd 

 der kerk te oriderfteunen. De andere partij, of- 

 fchoon door geboorte en rijkdommen onderfchei- 

 den, en door belang en overtuiging aan kerk en 

 kroon gehecht, was minder talrijk, minder ijverig, 

 minder zedig ; bezat veel magt in zichzelve, doch 

 weinig invloed bij het algemeen. Deze verdeeld- 

 heid was het noodzakelijke gevolg der gevoclens, 

 welke zich onder de vorige regering hadden ont- 

 wikkeld, en KAREL bevond zich dus al dadelijk 

 in de voor eenen vorst vaak noodlottige omftan- 

 digheid, om tusfchen de onvereenigbare gevoelens 

 zijner onderdanen te moeten kiezen. KAREL, die 



als 



