192 VERHANDELING OVER DE GEVOLGEN 



ftelde , met de daad de oude kerkorde te verde- 

 digen, had zulks het dubbel noodlottige gevolg, te 

 vveten, van Engeland met werving en krijgslast 

 te drukken, en, dewijl men op krijgslieden niet 

 vertrouwde , die de Schotfche gevoelens waren 

 toegedaan, andersdenkende bevelhebbers te moeten 

 aanflellen. Hieruit rees nieuwe argwaan metzwaarder 

 befchuldigingen, vooral toen geldgebrek verpligtte, 

 het Parlement, dat federt zeven jaren gefloten 

 was , weder bijeen te roepen. De benarde omftan- 

 digheden, waarin zich de Koning bevond, drongen 

 tot de aanneming der voorwaarde, dat het Parlement 

 niet zonder eigen toeftemming mogt worden ontbon- 

 den , en ten minfte om de drie jaren regelmatig 

 zoude vergaderen. Deze, indien ik mi) zoo mag 

 uitdrukken, ongrondwettige maatregel, welke de 

 magt van het Parlement onbepaald uitbreidde ; deze 

 gedwongene overeenkomst, nadat de gemoederen 

 zoo lang en zoo hevig waren aangevuurd, en ieder 

 met drift tot hervorming van kerk en Sraat had 

 bezield, moest weldra de rampzaligfte vruchten 

 dragen. Het bleek dan ook reeds in de verkie- 

 zingen der leden, dat men KAREL wantrouwde; 

 immers de keuze viel niet op zijne vrienden, maar 

 op zijne hevigfte tegenftanders , die niets wilden 

 toeftaan, dan onder voorvvaarden , vvelke hij niet 

 vervullen kon. Zoo hij door opregte beloften iets bij 

 him trachtte te winnen , bleven zij onder de hate- 

 lijkfte verdenkingen onmiddelyk aandringen op de 

 vervulling , welke niet altijd raadzaam en mogelijk 

 was; gevolgelijk werd al wat hij vergde , gewei- 



gerd , 



