20 WELKE IS DE INVLOED VAN HET GEVOEL VOOR 



jende hagedoorn, waaruic de lieve filomeel zijn ge- 

 zang doet hooren ; fchoon is de morgen en fchoon 

 de avond, die de komst van den nacht voorfpelt. 

 En wanneer wij dan al dat fchoon niet flechts aan- 

 fchouwen , maar diep in ons binrienfte gevoelen , 

 dan genieten wij meer dan woorden kunnen uit- 

 fpreken , en bet verloren Paradijs ftaat voor onze 

 verbeelding dadr. Wij verliezen ons zelven , bij 

 het aanlchouwen van Gods heerlijke werken; ge- 

 voelen daarbij onze kleinheid, als eindige fchepfe- 

 len , maar ook tevens onze grootheid , als onfterfe- 

 lijke wezens 5 en met de reinfte en edelfie gewaar- 

 wordingen keeren wij uit den tempel der natuur in 

 het bedrijvig leven terug. 



Dan vergenoegen wij ons geenszins met deze zoo 

 korte als oppervlakkige fchets van den weldadigen 

 invloed van het gevoel voor het natuurfchoon op 

 'smenfchen zedelijke volmaking, en verlustigen wij 

 ons veeleer in de navolgende befchouwingen : 



a. Vestigen wij onzen blik op den mensch, 

 gelijk hij voorkomt op den bekenden aardbol, dan 

 ontdekken wij al aanftonds , dat de hem omringende 

 natuur en derzelver fehoonheden in zekere ver- 

 houding ftaan met zijne verftandelijke befchaving en 

 zedelijke vorming: De bewoner van het Vuurland, 

 b. v., grenst, onder alle zijne natuurgenooten, 

 door gebrek aan befchaving en bekrompenheid van 

 verftandelijke vermogens, welligt het naast aan het 

 geheel redelooze dier, en zijne zedelijke vorming 

 is hoogstgebrekkig ; maar ook hij ontving het aan- 

 wezen op ecu' (UefmoedeElijken grond; op eene, 



door 



