IETS OVER DE JODE1SN 239 



Italie. (*) Ongelukldgerwijze moest het verfchil van 

 gevoelen omtrent het hoofdpunt des Christendoms , 

 de gemoederen verdeelen, twisten en vervolgingen 

 veroorzaken. De gefchiedenis leert, hoe in den 

 aanvang der uitbreiding van het Christendom eenige 

 gevoelens omtrent het wezen van den Zaligmaker 

 ontftonden , die door de kerkvergadering van Rimini 

 goedgekeurd , door de kerkvergadering van Nicea 

 als ketterijen werden gelaakt en vervolgd: hoe deze 

 ftrijd en dit verfchil van gevoelen de Christenen 

 toen bezig hielden , en hoe velen , zoo als , bij 

 voorbeeld, de Heilige ATHANASIUS , vvegens hunne 

 meeningen hadden te lijden. De Gothen , die in 

 Spanje het Christendom beleden, omhelsden mee- 

 rendeels de gevoelens der kerkvergadering van 

 Rimini , en behoorden alzoo tot degenen , die men 

 Arianen noemde , terwijl anderen de tegenoverge- 

 ftelde denkwijze waren toegedaan. Uit dit verfchil 

 ontfproten vervolgingen tegen de andersdenkenden, 

 die zoo verre gingen, dat een zoon zich tegen zij- 

 nen vader, uit dien hoofde, verzette, en tegen hem 

 eenen opfland aanrigtte (f). Geen wonder zal het 

 dus genoemd kunnen worden, dat, bijaldien men 

 200 ftreng en met zoodanig een' afkeer de anders- 

 denkende Christenen behandelde, degenen, welke 

 tot het Jodendom behoorden, niet met zachtmoe- 

 digheid en verdraagzaamheid zullen zijn aangezien. 



Te 



(*) SALVIANUS de Gubernatione Dei. 

 (t) GIBBON , Tom. VI. p. 502 et $eqq. Traductioi* 

 de GUIZOT. 



IX. D. a. Q 



