IETS OVER DE JODEN. $4! 



betreuren, zoo fpreken zij, dat, terwijl al wat naar 

 ketterij zweemde verdelgd was , hun land alleen nog 

 befmet werd door de boosheid en de verkeerdheid 

 der Joden. (Tit. II L. 3). Hieruit ontftonden de 

 bepalingen, die den overgang tot het Jodendotn. 

 met zware ftraffen bedreigden, en bijkans niet mo- 

 gelijk maakten. Alle de verfchillen , die tusfdien 

 de Godsdienftige plegtigheden der Joden en Chris* 

 tenen beftonden , moesten aldus worden opgeheven 

 en afgefchaft. Het Pafcha , den Sabbath en an- 

 dere openbare feesten mogten zij niet vieren* 

 (Tit. II L. 5,8). Debefnijding mogt geenplaats meet 

 grijpen. (7). De verordeningen omtrent het beoor* 

 deelen der fpijzen moesten niet nagekomen wor- 

 den, omdat, zoo als PAULUS het gezegd had, alles 

 rein is, voor degene, die zuiver en onbefmet 

 zijn. (Tit. II L. 8). En terwijl het doel blijkbaar is , 

 het Jodendom uit te roeijen , en , zoo dit niet kon * 

 zoo veel doenlijk te bekrimpen, en in deszelfs 

 grenspalen in te dringen, ziet men van eene andere 

 zijde de pogingen om de Joden tot het Christen- 

 dom over te halen. Het zoude der Christen kerk 

 te veel fchaden, zoo men voor den dag des Hee- 

 ren geen eerbied en geen ontzag toonde. Derhalven 

 mogt geen Jood dien dag openlijk arbeiden , even* 

 min als de overige feestdagen , die de Christenen 

 vierden. (Tit. III. L. 6). De boeken, tot de 

 Godsdienst der Joden betrekking hebbende, wer- 

 den hun ontnomen, en anderen, die over het 

 Christendom handelden, terug gegeven. (Tit. lit* 

 L. A), om daardoor te beletten, dat het venijn 



Q a 2ich 



