

IETS OVER DE JODEN. 243 



van CHRISTUS met de onaangenaamheden , door genen 

 veroorzaakt, te kwellen. Ja zelfs , het was den 

 Christen niet veroorloofd , een' Jood , hetzij vlug- 

 tcnde , in te nemen , of op eene andere wijze te 

 befchermen. (Tit. II. L. 15;. De ban uit de kerk 

 was het gevolg van dit misdrijf. Omgekeerd, de 

 Ghristenen mogten geen gefch.enk van een' Jood 

 aannemen. 



Zware ftraffen waren er bepaald , om het in acht 

 nemen dezer verordeningen te weeg te brengen. 

 De Jood , die getracht had een' Christen te verlei- 

 den , en in zijne Godsdienst over te halen 9 moest 

 dit misdrijf met het hoofd boeten ; en degene , 

 die iets anders tegen de befhande wetten had uit- 

 gerigt, moest, of door de handen zijner geloofs- 

 genooten , of door middel van fteeniging, of door 

 het vuur worden verdelgd. (Tit. II. X. n), Alle 

 deze zoo ftrenge wetsbepalingen waren hiimien 

 oorfprong verfchuldigd aan den ijver der West- 

 gothifche koningen voor het Christendom : ijver, 

 die de ware godsdienstpligten deed verzaken, om 

 op ftrengheid en wreedheden een bekeeringsplan te 

 bouwen. En men geloove niet, dat al , wat in deze 

 wetten gefchreven ftond , niet opgevolgd of niet 

 uagekomen zij , of dat eene zachtere toon in de 

 uitoefening derzelve geheerscht heeft: aan de 

 priesters was het overgelaten, de wetsbepalingen 

 ten uitvoer te brengen (Tit* III. L. 23), en de 

 gefchiedenis heeft maar al te veel geleerd, hoe 

 weuilg infchikkelijkheid deze voor andersdenkenden 

 bezateu, en met welk eene ftrengheid z}j de ver- 



Q 3 or- 



