LETS OVER DE JODEN. 



terwijl het aan een iegelijk vrijftond, zich van 

 elke ftraf vrij te koopen, was dit aan den Jood, 

 in dit geval , verboden : een duidelijk bewijs van 

 het verfchil der regten der Joden van die der 

 overige ingezetenen (*). 



In Prankrijk ook waakten en de kerkelijke veror 

 deningen , en de inftellingen der Koningen , (de Ca 

 pitularia^) teg en den al te naauwen omgang der 

 Joden met de Christenen. Deze verboden , dat 

 Christenen en Joden met elkander fpijsden ; be- 

 paalden bovendien de ftraf van uitzetting uit de 

 Christen - kerk , in geval van huwelijk ttisfchen 

 Joden en Christenen , en veroorloofden dat de 

 voortvlugtige flaven aan hunne Joodfche mees- 

 ters niet behoefden te worden weder gegeven, 

 Voorts belette deze wetsbepaling hen ook, als 

 befchuldigers op te treden, hen, in dit geval, met 

 de Heidenen en ketters gelijk flellende (f). Of- 

 fchoon aldus de toeftand der Joden in Franknjk 

 veel verfchilde van dien der Christenen , gedurende 

 de regering des eerften , en in den aanvang des 

 tweeden (lams: het fchijnt echter, dat zij fchielijk 

 in aanzien wisten te geraken , en rijkdommen bij 

 een te zamelen. Indedaad, wij lezen, dat KAREL 

 de, Groote eenen Jood als afgezant naar het hof 

 van Bagdad zond , niemand vindende , wien hij 

 daartoe beter gefchikt rekende (). En dat hunne 



rijk- 



(*) Lex Burgurd. Tit. V. u. 



(-J-) Capit. Clotarii Anni 615. Capit* Anni ^8p. 



() VAN WIJN, Huiszittend Leven, No. I p. 83. 



Qs 



