VAN DENKBEELDIGE BEGRIPPEN. 2OI 



verkrijgen, terwijl juist daardoor ten flotte alles 

 verloren ging. 



Het is hier opmerkelijk en der aandacht waardig, 

 hoe de zich meer en meer ontwikkelende denk- 

 beelden , welke Frankrijk langzamerhand over- 

 heerschten, in velen opzigte aan hetzelfde euvel 

 inank gingen , als die, welke wij vroeger in En- 

 geland gade floegen. Immers, zoo de Engelfche 

 godgeleerden der zeventiende eeuw daarin faalden 9 

 dat zij de verpligting, om de waarheid voor zich 

 zelven getrouw te blijven, op eene verkeerde toe- 

 pasfing der Mozaifche gefchriften , als grondwettige 

 verordening, aan den Staat wilden opdringen , de- 

 zelfde vervvarring van maatfchappelijke en zedelijke 

 wetten bragt in Frankrijk de wijsgeeren , gelijk 

 Zij zich noemden, op een dwaalweg. Indien zij 

 de Ouden tot maatllaf en voorbeeld wilden nemen, 

 Jiadden zij tevens moeten opraerken, dat, fchooa 

 de grondbeginfelen , door hen gevestigd, meermalen 

 in toepasfing vvaren gebragt, men zich daarbij wel 

 gewacht had om alles, wat de onderfcheidene betrek- 

 king der menfchen als ptigtmatig voorfchreef, tot reg- 

 ten , welke men eifchen konde , te weten , tot onder- 

 werpen van wetsbepalingen te maken. De nieuwe 

 navolgers der oude wijsbegeerte integendeel, mis- 

 leid door den aanvang des gefchils, waarbij men 

 over Christelijke pligten en godsdienftig onderzoek 

 had gehandeld, vvaren niet genoeg op hunne hoede, 

 om , in den overgang van pligten tot regten , altijd 

 het mogelijke op den voorgrond, en het vvenlche- 

 Jyke op den achtergrond te Itellen. In het vervul- 



len 



