VAN DENKBEELDIGE BEGRIPPEN. 205 



om het beflaan van een Opperwezen uit de redcn 

 betoogd te zien, de gronden die hij aanvoert mo- 

 gen fcherpzinnig en geestig zijn, maar die verder 

 leest , beklaagt hem , welke tot dat betoog zelf c^ie 

 gronden moet leenen , welke hij elders met bitfe 

 fpotternijen belacht, Stel de vertoogen van VOLTAIRE 

 naast elkander, en hij zal zichzelve weerleggen, 

 ROUSSEAU dweept voor eenen natuurftaat, voor een 

 oorfpronkelijk maatfchappelijk verbond, doch treedt 

 tevens onbefchaamd met zijn walgelijk zondenregis- 

 ter te voorfchijn , en roept verwaten uit ; dat ie- 

 mand in den dag des oordeels zegge, ik was beter, 

 dan die man! Is dit waarachtig? zijn alle menfchen 

 gelijk ROUSSEAU ? waar is dan het geluk van zijnen 

 uatuurftaat ? de goede trouw van zijn verbond? 

 DIDEROT en D'ALEMBERT gispen hevig de gebreken 

 der menfchelijke inrigtingen , veroordeelen wetten 

 en verordeningen wegens derzelver onvolledigheid , 

 als beneden de waarde van den mensch; doch 

 kunnen zelve hunne vooroordeelen en gebreken 

 niet afleggen , noch verordeningen of wetten ver- 

 beteren 5 zij zijn als hij , die den lammen zijne 

 krukken ontneemt, maar hem niet geneest. Behoef 

 ik VOLNEY en LA METRIE te werleggen , wan- 

 neer zij, in hun beperkt menfchelijk brein het ver- 

 band tusfchen het ftoffelijke en oneindige niet kun- 

 nende vinden, daarom het beftaan van een eeuvvig 

 Opperwezen verwerpen? Of had CONDORCET, om 

 van het ijdele van zijn betoog over de menfche- 

 lijke volmaakbaarheid overtuigd te worden, meer 

 noodig dan zyne eigene ervaring als wiskunfte- 



naar, 



