VAN DENKBEELDIGE BEGRIPPEN. 07 



Hoping van al wat beftond. Zoo waren de over- 

 blijffelen van lijfeigenfchap en heerendienften, hoe 

 gering ook, in den toenmaligen befchaafden toe- 

 ftand des lands, inderdaad gedrochtelijke inrigtin- 

 gen, maar deswegens behoefde men de gronden 

 van affchaffing niet te zoeken in het onbepaalde 

 en onverjaarbare regt van perfoonlijke vrijheid. De 

 beftaande wetgeving van Franknjk , door het be- 

 lang der vorften en grootc leenmannen langzamer- 

 hand ingefteld, leide de willekeur reeds aan zoo* 

 danige banden, dat men zich op gevestigde regten 

 konde beroepen. Had men dus de ftem des on- 

 derdrukten niet voor de menigte, die geen vonnis 

 konde vellen, maar voor den bevoegden regter 

 gebragt, men zoude het misbruik van zelve hebben 

 zien verdvvijnen. Even zoo randde men , uit wre- 

 vel over den wezenlijken trors , zedeloosheid en ei- 

 genbaat van Frankrifks adel alle bevoorregte flan- 

 den aan , alsof die ondeugden alleen aan de ge - 

 boorte kleefden, betoogde de algemeene gelijkheid 

 der menfchen , en maakte , hetgeen bloot eene zede- 

 lijke misdaad was , tot krenking van een beftaand 

 regt. Het was waar, dat vele geestelijken meer 

 naar rijke bisdommen , dan naar de waarheid zochten 

 en dikwijls heerschzucht en verdorvene zeden on- 

 der een vroom gelaat verborgen, maar daarom be- 

 dekte niet ieder koorkleed een' huichelaar, was 

 niet al, wat zij zeiden, logemaal! En zoo de 

 Hervormden met grond klaagden over de herroeping 

 van het Edict van Nantes , daarom konde toch ieder 

 IX, D. 2. O geen 



