2O8 VERHANDELING OVER DE GEVOLOEN 



geene aanfpraak maken op de bevoegdheid, oin al 

 wat hij in zijne meening voor vvaar hield, der 

 kerke als grondleer op te dringen. Het was al- 

 mede waar, dat vele voorregten aan bijzondere 

 flanden, perfonen en plaatfen gehecht, voor ande- 

 ren lastig vvaren , maar in der wijsgeeren hoog 

 geprezen natuurftaat waren toch ook voorregten aan 

 meerdere kracht , list en verftand verbonden. Het 

 was dus zonder reden , dat men daarin eene ver- 

 korting van het regc der menfchen zag. Eindelijk 

 nioest ook het oppergezag de alomvattende berisping 

 ondergaan , en omdat het niet ontkend konde wor- 

 den, dat, vooral de laatfte vorften, wel eens mis- 

 bruik van hun gezag gemaakt hadden, moest nu de 

 oppermagt een onvervreemdbaar regt des volks zijn , 

 en ieder beurtelings de opperheer en onderdaan van 

 zijn' evenmensch worden. Men kende dierhalven het 

 gezag toe aan degeneh, die het niet uitoefenden , 

 en alien niet uitoefenen konden; dus zag ieder 

 weldra in de daden van het befttmr eene verkor- 

 ting van zijne eigene hooge regten. Men be- 

 fchouwde den vorst als een LRIAREUS, wiens menig- 

 vuldige armen loodzwaar op iederen ingezeten druk- 

 ten , en vergat , dat kalme bedaardheid alleen de 

 vrijheid kan bewaren; dat de afwisfeling van lafFe 

 volgzucht en ligtzinnige oproerigheid aan Franknjks 

 vorften de alieenheerfchappij had gelaten , en geen 

 Bartholomacusnacht de gefchiedrollen ontfieren 

 zou , indien KAREL DE JX do niet zoo vele vrijwillige 

 icherpregters te midden zijner onderdanen gevon- 

 den had. 



Het 



