VERHANDELING OVER DE GEVOLOEN 



Na dit tafereel zal ik u, M. H. H. ! met bezig 

 houden met de bloedige tooneelen, welke niet zoo 

 zeer het gevolg van dwaling, maar veeleer her 

 toppunt van heerschzuchtige razernij kunnen ge- 

 naamd worden, noch uwe aandacht vermoeijen 

 met den onzin van de vereering der Rede of de 

 belagchelijk verwatene verklaring van Gods aanwe- 

 zen. Of zullen wij in den kerker en op het 

 fchavot de rampzalige flagtofFers eener denkbeel- 

 dige vrijheid gadeflaan ? Zullen wij den ftillen 

 burger, na verlies van have en goed, het jammer* 

 lijk leven , als droevig overfchot van zoo vele hoog- 

 geprezene regten, aan de voeten van de heffe 

 des volks zien afbedelen? Neen I genoeg hebben 

 wij reeds de treurige flotfom eener misrekening 

 voorgefteld ! 



Hoewel wij, na den val van ROBESPIERRE, meer* 

 dere verademing bij minder gruwelen aantreffenj, 

 het was er echter verre af, dat men den beloofden 

 gelukftaat vond. Toen bleek nog meer de onmo- 

 gelijkheid der befpiegelende befchouwing. Men 

 worftelde , verwarde allengskens meer en meer, 

 fchiep en vernielde , verhief en vernederde , zag 

 angftig in de toekomst, en dorst zich het voor- 

 ledene naauvvelijks herinneren, tot dat eindelijk 

 de CROMWELL der negentiende eeuw, aan het 

 hoofd der krijgsmagt, het roer van ftaat uit de 

 handen der weifelende menigte wrong, en hoe 

 heerschzuchtig, hoe geweldig ook, echter ver- 

 kwikking gaf aan de ftrijdende partijen, die, al 



tbans 



