IETS OVER DE JODEN. 229 



welk aanzien zelfs zoo groot was , dat de keizers 



ANTONINUS en SEVERUS hUH het TCgt tOt het 



verkrijgen van ambtsposten en bedieningen toefton- 

 den. En toen ANTONINUS CARACALLA zijne befaamde 

 wet uitvaardigde , waarbij Mj alle de vrije ingeze- 

 tenen des Romeinfchen rijks met het burgerregt 

 begiftigde, lijdt het geen twijfel, of de Joden zijn 

 van deze gunst niet uitgefloten geweest: waar- 

 van het gevolg was , dat hunne toeftand toen niet 

 veel van dien der overige vrije bewoners des rijks 

 verfchilde , en dat zij zich in het vrije genot hun- 

 ner eigendommen, hunner regtsgebruiken , alsmede 

 hunner godsdienftige plegtigheden hebben mogen 

 yerheugen. 



Intusfchen had de invoering des Christendoms 

 en deszelfs verfpreiding tot aan het keizerlijke hof 

 andere denkbeelden voortgebragt 9 en de Joden 

 moesten daarvan ook de gevolgen befpeuren. Het 

 kan niet ontkend worden , dat in den aanvang 

 tusfchen het Jodendom en het Christendom eene 

 vijandige ftemming heerschte, en dat de nieuw- 

 bekeerde Christenen eenigzins met affchuw het 

 volk aanzagen, door welks middel him God zoo 

 veel had geleden. Het is maar al te gemeen, dat: 

 men de wandaden der vaders aan de kinderen verwiju 

 En , van eene andere zijde was het voor den Jood 

 ligtelijk te zien , dat , won het Christendom eens 

 veld, alsdan de hoop, dien zij nimmer vaarwel 

 zeiden , eens Jeruzalcm te herbouwen , en aldaar 

 een koningrijk te flichten, gansch en al verloreu 

 nioest gaa,n, en nimmer verwezenlijkt; z.ou kunnen 



P 4 wor- 



