IETS OVER DE JODEN. 23$ 



ook niet in regten worden geroepen. De Synago- 

 gen moest eerbied worden toegedragen; deze mog- 

 ten niet door het inrukken van krijgslieden wor- 

 den 'ontheiligd ; de beftaande te herftellen ftond de 

 Joden vrij , doch nieuwe te ftichten werd hun , uit 

 angst voor hunne bekeeringszucht 5 verboden. 

 Het eigendom hunner goederen was den Joden ge- 

 waarborgd; zij mogten hunne gefchillen voor den 

 gewonen regter vervolgen, en verkozen zij het, 

 dezelve door goede mannen , uit hun midden ge~ 

 kozen , of wel door de hoofden der Synagogen , 

 doen beflechten. In hunne handelszaken werd him 

 de grootfte vrijheid gefchonken; en in het algemeen 

 genoten zij bijkans dezelfde regten, als de overige 

 burgers. Het werd aan alien, wel is waar, ver- 

 boden , naar hooge atnbten te flaan , evenwel 

 jian eenige werden deze niet geweigerd. De last- 

 posten mogten zij langen tijd van hunnen hals weten 

 te fchuiven , deze uitzondering gold daarna alleen 

 ten voordeele der opperhoofden ; de overige moes- 

 ten daarin, even als andere burgers, deelen. Had- 

 den zij te voren den Jsrijgsdienst uitgeoefend , dit 

 werd hun nu verboden , doch niet, zoo als de kei* 

 zers er bijvoegen , als een blijk van fchande ; even 

 wel bijaldien zij zich, door het beoefenen der we- 

 tenfchappen en letteren bekwaam gemaakt hadden, 

 mogten zij als pleitbezorgers optreden , en onder de 

 militia togata zich rangfchikken. Omtrent de 

 Jiuwelijken beftond eene afzonderlijke bepaling; 

 en geen wonder, want, volgens de Joodfche wet, 

 de huwelijken tusfchen bloe^vervvanten 



