3*8 REDEVOERING OVER DE 



rij der profeten en godstolken , zoodat hij, in het 

 oogenblik der fchepping boven zich zelven verhe- 

 ven, zijne voortbrengfelen als het werk eener hem 

 inwonende Godheid moest befchouvven. Men denke 

 met, dat dit flechts het oordeel van anderen was, 

 door het innerlijk gevoel des kunllenaars zelven 

 weerfproken 9 maar Dimmer openlijk door hem 

 weerlegd. Wie dit wanen mogt, en de groote 

 mannen der oudheid in dit opzigt van loos bedrog 

 en ftaatkunde verdacht hield, zou flechts zijne on- 

 kunde in de gefchiedenis des menschdoms verra- 

 den. Neen I die mannen zelve , die , in heilige 

 geestdrift voor het fchoone en goede ontvlamd, 

 zich tot hoogere werkzaamheid voelden voortgedre- 

 ven , achteden zich door een bovenmenfchelijken 

 geest bezield en aangeblazen. En het was de in- 

 nigfte overtuiging, die den dichter zeggen deed: 

 eene Godheid woont in ons: door haar ontgloeit 

 onze borst. 



Was dit louter inbeelding , waan en zelfbedrog , 

 M. H. ? Maar misfchien bevreemdt u die vraag. 

 Gij hebt althans het antvvoord gereed. Immers 

 zag de oude wereld al wat groot en verheven , 

 buitengewoon en onverklaarbaar was, voor eene 

 onmiddellijke werking der Godheid aan. Ziedaar 

 de bron van dit heerfchend gevoelen! Wy willen 

 het gaarne toeftemmen, geeerde Hoorders! en ech- 

 ter vergeeft het ons , dat wij de vraag herhalen : 

 was het louter inbeelding, waan en zelfbedrog, 

 of ligt aan dit algemeene denkbeeld der Ouden 

 eenige waarheid ten grondflag ? Wij zijn federt in 



het 



