IETS OVER DE JODEN. 249 



zij van de overige ingezetenen, door eenig verfchil 

 in hunne regten, alsmede reeds toen door hunne 

 uitfluitende bezigheid , den handel^ waren afge- 

 feheiden. 



De beginfelen, die in eenig tijdvak in een of 

 ander opzigt heerfchen , ontvangen niet terftond him 

 aanwezen en hunne kracht en vastheid. Allengs- 

 kens, en zonder dat men dikwijls de eerfte geboorte 

 kan ontwaren, fpruiten deze beginfelen voort, en 

 men kan derhalven met reden zeggen, dat, beflaat 

 er in een of ander tijdvak een beginfel, dat zijne 

 vastheid verkreeg , hetzelve zijnen oorfprong , of- 

 fchoon ongemerkt, reeds vroeger bezat. Wij be- 

 hoeven ons dus ook niet langer op te houden om 

 te onderzoeken, welke de beginfelen waren 5 die 

 y66r de zoogenaamde middeneeuwen ten aanzien de 

 Joden werden gevolgd ; vertrouwende , dat hetgeen 

 over hunnen toeftand in de middeneeuwen zal 

 worden opgemerkt , reeds eenigermatc te voren in 

 gebruik was, en reeds toen den ilaat der Joden 

 wijzigde. 



II. VVanneer men zijne oogen op de gefchiedenis 

 dcr Joden gedurende de middeneeuwen vestigt , is er 

 eene daadzaak, die, zich van zelve op den voor- 

 grond plaatfende, opmerking verdient, devvijl zij 

 zeer goed den toeftand der Joden , in het algemcen , 

 dpet kennen, en door alle tijdftippen been, is blijr 

 ven beftaan, Ik bedoel eene volflagene afzonde- 

 ring, of laat ik liever zeggen, eene uitfluiting 

 der Joden uit den maatfchappelijken band : afzon- 

 dering en uitfluiting, die, hoezeer zy door ver- 



fchiK 



