30^ REDEVOETvINO OVER II ST 



ook gcene rijmende voortbrenglels van een gekikk ; g 

 geheugen , dat het gedachtte en gediclne van an- 

 deren zich te binnen hebbende gebragt , hetzelve 

 in eene andere gedaante, met eene verfcliikking 

 van woorden of verplaatfing van rijmklanken , als 

 nieuw en gelieel voor de vuist fchijnt hervoort te 

 brengen , maar die zich altijd als zoo vele herinne- 

 ringen verraden. 



Neen ! dat kunstvermogen bedoelen wij , waardoor 

 de ware dichter op een gegeven onderwerp, ge- 

 makkelijk, bevallig, kraehtig in voetmaat en rijm, 

 voor de vuist en oorfpongelijk , in een ftroom van 

 woorden, zoo als de natuur hem die opgeeft, op 

 e^n oogenblik eene reeks van verhevene en aange- 

 name , (tome of zachtere,, en altijU dichterlijke 

 beelden en gedachten weet voor te dragen , en 

 voor het oor zoodanig te fchilderen, dat derzelver 

 fchikking en kleur, met al hare kracht en fchoon* 

 heid, geliiktijdig in den opgetogen geest en het gei 

 voclige hart van den daarvoor vatbaren toehoorder 

 overg^bragt, en als het ware daarmede vervvezen- 

 lijkt vvorden. 



In de kindschheid der volken (zegt men) liebben 

 de dichters der grijze oudheid, zonder andere voor- 

 bereiding , den wildzang der natuur der vogelen 

 nagezongen (9\ De profeten der oudheid her- 

 haaldcn voor tiidgenooten en nakomelingfchap , zon- 

 der voorafgaande ovcrpeinzing , de (lemme Gods , 

 die in him binnenfte fprak, in de verhevenfle lie- 

 deren; de oudfte treurfpelen zelve werden nooit 

 vooraf bepeinsd, gefchreyen, maar voor de vuist 



