306 REDEVOER1NG OVER HET 



hart die gewaarwordingen en gevoelens , die voor 

 gecne andere dan dichterlijke mededeeling vatbaar 

 zijn; en vvendt hij van daar zijn oog op die voort- 

 brengfelen der beeldende kunst of derzelver puin- 

 hoopen, pp die gedenkteekenen van Romeinfche 

 grootheid van vroegere eeuwen^, of van de ftoutfte 

 vlugt der herrezene kunften in latere dagen ; overal 

 ziet hij beelden en verhevene zigtbare teekenen, 

 het verhevenere onzigtbare uitdrukkende ; overal 

 vindt hij gereecje en bewerkte bouwftoffen voor 

 zijnen natuuriyk-dichterlyken geest. 



Zulke omftandigheden vielen geen OSSIAN , gcen 

 VAN DEN VONDEL , (en hoe rijst bcidcr dichtroem 

 nu in onze oogen !) voorzeker te beurt : inaar zulke 

 omftandigheden kunnen niet anders dan het echt 

 dichterlijke vernuft vroeger doen rijpen; deszelfs 

 gevoel Ipoediger opwekken, en zijne verbeelding 

 fneller doen ontvlammen. 



Aan zulke omftandigheden is de Italiaan welligt 

 de aart zijner taal mede verfchuldigd. Of zou een 

 yolk , wiens verbeelding ligt gaande gemaakt wordt f 

 juist daardoor geene meer heerfchende neiging tot 

 ontleende en figuurlijke fpreekwijzen verkrijgen ? 

 Gewaarwordingen toch en denkbeelden en harts- 

 togten , door de fchoone natuur en andere zigtbare 

 teekenen en beelden uitgedrukt, deelen zich onge- 

 merkt aan de ^taal zelve mede, en deze wordt 

 hierdoor meer rijk van beelden en uitdrukkingen 9 

 en alzoo dichterlijker. 



Gelijk de meeste oude talen heeft de Italiaanfche 

 de eigepfchap, dat zij omtrent de fchikking der 



woor- 



