VOOR DEN VUIST DICHTEN. 315 



Maar hetgeen ik vooral gelegenheid had dikwerf 

 te bewonderen, was het verheven kunsttalent van 

 dien onzer landgenooten, dien ik, en zoo vej- 

 len onder U, mijne Heeren! zoo menigwerf ten 

 aanhoore van zoo vele opgetogenen , van kunst- 

 regters en min geoefenden, ja van dichters zelve, 

 alle de zwarigheden die wij opnoemden , met onbe- 

 twiste zegepraal, zagen overwinnen; wanneer wij 

 hem over onderwerpen van allerlei aard , en daar- 

 onder over zoodanigen , die voor geene dichterlijke 

 behandeling vaibaar fchenen , met de hem eigene 

 oorfpronkelijkheid , onverwacht en onvoorbereid in 

 eene . lange reeks van de voortreffelijkfte dichtrege* 

 len, en in telkens afvvisfelende voetmaten, gezan 

 gen hoorden voortbrengen , die den ftrengften beoor- 

 deelaar zelfs de veder der kritiek uit de hand zouden 

 hebben moeten rttkken , zoo hij flechts dichterlijk 

 gevoel, en vooral geen kunstnijd bezat, 



Dan toonde hij, hoe hij, al de krachten en het 

 uiterfte vermogen onzer rijke taal kennende , haar , 

 als zijne dienaresfe 9 in het vnj en onmeetbaar veld 

 der dichtkunst wist te bevelen: in haar (lortte zijn 

 dan levendig gevoel, terwijl het zijne verbeelding 

 in vlam zette , de (loutfte of bevalligfte zangen 

 uit: als bij den oorfpronkelijken natuurdichter werk- 

 ten de toonen , die hij voortbragt ., op zijne eigene 

 hartstogten niet minder, dan op die van zijne 

 hoorders; zijne geestdrift klom , gelijk de vlugt 

 eenes leeuweriks bij het zingen al hooger en hoo- 

 ger (38), en naarmate het onderwerp of de aan- 

 doeningen , die hem beheerschten , sulks vorderden , 



ver- 



