334 REDEVOERING OVER DE 



voor zijn zielsoog zweeft, te verwezenlijken ; hij 

 moge een braaf mensch , een nuttig lid der maat- 

 fchappij, een waardig en regtfchapen burger zijn; 

 tot kunftenaar, in den verheven zin des woords , 

 is hij niet geboren; de kunst zal hem nooit haar 

 binnenst heiligdom ontfluiten. 



Men heeft er lang over getwist, en de ftrijd is 

 nog niet geeindigd, waarin het doel der kunst ge- 

 legen zij. Terwijl fommigen dit tot de bloote na- 

 volging der nattmr beperken, beweren anderen, 

 dat zij de natuur moet overtreffen en ftreven naar 

 het ideale fchoon. Zonder dit gefchil te willen 

 beflechten , of thans dieper in dit onderzoek te 

 treden , meen ik vrijelijk te mogen vastftellen , dat 

 den waarlijk grooten kunftenaar, wien de eernaam 

 toekomt van genie 9 een ideaal der volkomenheid 

 voor den geest zweeft , dat hij tracht uit te druk- 

 ken in vormen , uit de natuur ontleend , om het 

 als eene eigen fchepping voort te brengen. Met 

 een warm en levendig gevoel moet hi) alzoo eene 

 fcheppende verbeeldingskracht vereenigen. Is hij 

 met deze beide gaven toegerust , dan is hij vatbaar 

 om in geestdrift voor het fchoone te ontgloeijen. 

 De brand ftof is aanwezig; zij wacht flechts op de 

 ingeworpen vonk, om te ontvlammen in een hellen 

 gloed. Men kan toch de geestdrift niet gebieden; 

 zij moet van zelve ontftaan. Maar een vlugtig 

 denkbeeld , een enkel woord kan haar dadelijk op- 

 wekken. Stelt u den fchilder voor, getroffen door de 

 befchrijving van een verheven natuurtooneel. Daar 



rysc 



