OVER DE MIDDELEEUWEN. 363 



uitmaakte. Het bij gelegenheid van de verovering 

 van Amalfr) door de Piftnen, in 1135 (zoo men 

 wil) wedergevonden affchrift van het wetboek van 

 JUSTINIANUS , zou daarvan de aanleidende oorzaak 

 zijn geweest; zeker nam zij omftreeks dien tijd 

 een' aanvang, en verbreidde zich weldra met zulk 

 eene fnelheid, dat, vijftig jaren later, bijna geene 

 Had van eenig aanzien in Italic gevonden werd, 

 waar men geene inrigtingen en leeraars voor <het 

 onderwijs der regtsgeleerdheid aantrof. Het ftichten 

 der hoogefcholen van Padua , Napels , en andere , 

 en de hooge bloei van die te Bologna was daarvan 

 grootendeels een gevolg. Van Italic verbreidde zij 

 zich naar de Academien van Spanje, Frankryk? 

 en vervolgens van Duitschland; en het Romeinfche 

 regt werd ook welhaast, in onderfcheidene landen, 

 in burgerlijke aangelegenheden , eene der rigtfnoe- 

 ren van de uitfpraken der geregtshoven. Doch 

 het voornaamfte, waarop zich deze nieuw ont- 

 waakte leerlust vestigde, was de fchoolfche wijs- 

 begeerte; Ontftaan in de fcholen , door KAREJL den 

 Grooten gefticht, en dddt fchier ongemerkt ont- 

 wikkeld, trad zij in het laatfte der elfde eeuw te 

 voorfch^n, en hield, meer dan drie honderd jaren 

 lang, al wat dacht, bezig. Zeer ongunftig heeft men 

 deeds over deze wijsbegeerte geoordeeld, en ze 

 veelal aangezien voor nietige fpitsvinnigheid en 

 ijdele haarkloverij. En toch uitte eens LEIBNITZ 

 den wensch, dat er een wijsgeer mogt gevonden 

 worden, die de verftrooide goudkorrels, in deze 

 A a 2 mij. 



