254 IETS OVER DE JODEN; 



en aan welks bezit zij, in den aanvang , de 

 verpligting en het uitfluitende regt vasthechteden , de 

 wapenen te dragen, ten einde, door middel derzelve, 

 zich van vreemde overheerfching te bevrijden. 



De Joden nu waren uit het leenftelfel, dat toen 

 den maatfchappelijken band uitmaakte, uitgefloten, 

 en dat wel om twee redenen : de ccrfte , wegens 

 hun' afkeer voor den land- en akkerbouw, gepaard 

 gaande met de moeijenjkheid , zich van dezelve goede 

 gevolgen te mogen belooven ; bijgevolg het gebrek 

 aan landeigendom ; de tweede, de uitfluiting uit de 

 krijgsdienst. 



Het fchijnt in den eerften opflag wonderlijk, 

 dat een volk, dat jaren, ja eeuwen lang bij uit- 

 ftekendheid den land- en akkerbouw toegedaan 

 was , in de middeneeuwen deze verwaarloosde , en 

 zich met bij deze oude en voorvaderlijke be- 

 zigheden hield, ja zelfs een' afkeer voor dezelve 

 heeft opgenomen. Dan , deze verwondering> ver- 

 dwijnt , wanneer men eenige gebruiken dezer natie 

 zich herinnert, die, door hunne wet bevolen, 

 in de dagen van hun verval getrouwelijk en ftip- 

 telijk, even als zoo menige andere , zijn na- 

 gekomen . Ik bedoel hiermede het verbod , hun 

 in de MozaiTche wet gegeven , geen land met 

 verfchillende graanfoorten te bezaaijen, en her* 

 zelve om de zeven jaren braak te laten liggen. 

 Deze laatfte bepaling kon aan den landbouw 

 geen nadeei toebrengen ; dezelve gebood , dat de 

 aarde, die zes jaren lang vruchten had opgele- 

 verd, gedurende e*e*n jaar rusten zou, ora des te 



